1995.

Po długim okresie uważnego i interdyscyplinarnego przygotowania, zostaje obecnie publikowana, z inicjatywy Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, Karta Pracowników Służby Zdrowia.

W biegu wydarzeń ludzkich nic nie dzieje się, przypadkowo i takie zbieżności chronologiczne mogą, nabrać szczególnego znaczenia. Oczekiwany dokument ukazuje się więc w kilka miesięcy po ustanowieniu (11 lutego 1994 r.) przez Ojca Świętego Jana Pawła II Papieskiej Akademii « Pro Vita », która ze względu na swoje zadania i cele jest ściśle związana z Papieską Radą ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia.

Można tylko wyrazie zadowolenie, ze Kongregacja Nauki Wiary zatwierdziła integralnie i na czas tekst przedłożonej jej Karty; jest to jeszcze jedna racja, by uznać jej pełna, wartość i pewny autorytet. Stanowi ona także konkretne potwierdzenie skuteczności współpracy między dykasteriami, której potrzebę, wyraźnie wyraża Motu proprio ustanawiające Papieska, Radę ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia.

Wiele motywów zaleca poznanie, rozpowszechnianie i zastosowanie wskazań zawartych w tym kodeksie deontologicznym pracowników służby zdrowia. Jego publikacja uzupełnia lukę, szeroko odczuwana, nie tylko w kościele, lecz takie przez tych, którzy uczestniczą, w pierwszoplanowym zadaniu, jakim jest promocja i obrona życia.

Nadzwyczajny rozwój wiedzy i techniki na szerokim polu służby zdrowia i samego zdrowia przyczynił się, do powstania dyscypliny nazywanej obecnie bioetyką, lub etyką życia. Wyjaśnia to także, dlaczego — przede wszystkim od czasów Piusa XII — Urząd Nauczycielski Kościoła występował z rosnąca, uwagą, ze spójną stałością i coraz bardziej bezpośrednimi wskazaniami w kwestiach dotyczących wszystkich złożonych problemów stawianych przez nie-rozdzielny związek istniejący miedzy medycyną i moralnością. Żaden z tych problemów nie może być obecnie uważany za neutralny w stosunku do etyki hipokratejskiej i moralności chrześcijańskiej. Rodzi się więc wymaganie, rygorystycznie brane pod- uwagę, przez Kartę. Pracowników Służby Zdrowia, udostępnienia organicznej i wyczerpującej syntezy stanowiska kościoła odnośnie do tego wszystkiego, co dotyczy przyjęcia, na polu służby zdrowia,

pierwszorzędnej i absolutnej wartości życia: całego życia i życia każdej istoty ludzkiej.

Dlatego więc, po wprowadzeniu dotyczącym postaci i istotnych zadań pracowników służby zdrowia, czy mówiąc lepiej: «sług życia», Karta formułuje swoje wskazania wokół trzech tematów: narodziny, życie, śmierć. Aby — jak często ma miejsce — subiektywna interpretacja nie przeważała nad obiektywnym znaczeniem treści, w redakcji dokumentu prawie zawsze dawano pierwszeństwo wypowiedziom Papieży lub autorytatywnym tekstom publikowanym przez Dykasterie Kurii Rzymskiej. Wypowiedzi, które w sposób oczywisty pokazują, ze stanowisko Kościoła wobec podstawowych zagadnień bioetyki, przyjmując za nieprzekraczalną granica promocje, i obronę, życia, jest bardzo konstruktywne i otwarte na prawdziwy postęp nauki i techniki, gdy łączy się, on z postępem cywilizacji.

We wstępie do Karty zostało powiedziane, ze działalność pracownika służby zdrowia jest «forma, świadectwa chrześcijańskiego».

Z pokorą, ale także z zadowoleniem, możemy wiec uznać, że niniejsza Karta Pracowników Służby Zdrowia wpisuje się, w dzieło «nowej ewangelizacji», która w służbie życiu — szczególnie w tych, którzy cierpią, — na wzór posługi Chrystusa ma swój szczególnie istotny wyraz.

Należy więc życzyć sobie, by to narzędzie robocze stało się, częścią. integrująca, formacji początkowej i stałej pracowników służby zdrowia, tak aby ich świadectwo potwierdzało, że Kościół, broniąc życia, otwiera swoje serce i swoje ramiona na wszystkich ludzi, ponieważ do wszystkich ludzi kieruje się, orędzie Chrystusa.

Kard. Fiorenzo Angelini

Przewodniczący Papieskiej Rady
ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia

 

Cały dokument: http://www.duszp.sl.zdrowia.katowice.opoka.org.pl/Karta%20prac/spis-tr.html